Igli Tare wrócił do pracy w Milanie. „Ból po braku awansu do Ligi Mistrzów wciąż jest ogromny”

Igli Tare opowiedział o swoim rozstaniu z Milanem i przyczynach nieudanego końca poprzedniego sezonu. Były dyrektor sportowy „Rossonerich” mówił też o relacjach z właścicielem klubu, współpracy z Massimiliano Allegrim oraz planach transferowych, których nie zdążył zrealizować.

Tare o braku awansu do Ligi Mistrzów

Były dyrektor sportowy Milanu przyznał, że niepowodzenie z poprzedniego sezonu wciąż jest dla niego bolesne. Zespół, który długo utrzymywał się w czołówce tabeli, ostatecznie nie wywalczył awansu do Ligi Mistrzów.

„Ból po tym, że nie zakwalifikowaliśmy się do Ligi Mistrzów, wciąż jest ogromny. Od pierwszego dnia w Milanie wszystko poddałem ponownej ocenie. Jeśli przychodzisz tutaj tylko po to, żeby awansować do Ligi Mistrzów, nie rozumiesz skali tego klubu. Milan ma wyjątkową historię. To najbardziej utytułowany zespół we Włoszech i drugi pod tym względem na świecie, po Realu Madryt” – powiedział Tare w programie „Sky Calcio Unplugged”.

Zdaniem byłego działacza klub potrzebował więcej czasu na budowę drużyny. W letnim oknie Milan przeprowadził kosztowne sprzedaże i sprowadził dziesięciu nowych piłkarzy, którzy musieli zaadaptować się do zespołu i jego filozofii.

„Moim największym rozczarowaniem jest to, że osoby zarządzające klubem nie zrozumiały, iż takim procesom trzeba dać czas. Potrzeba kilku okien transferowych, aby zbudować drużynę zdolną do wygrywania. Po porażce w finale Pucharu Włoch z poprzedniego sezonu nie wiedzieliśmy, od czego zacząć. Mimo to latem wykonaliśmy świetną pracę. Sprowadziliśmy dziesięciu zawodników, ale integracja i stworzenie głodnego sukcesów zespołu wymagają czasu” – wyjaśnił.

Relacje z właścicielem i liderzy w szatni

Były dyrektor opowiedział również o kontaktach z właścicielem Milanu, Gerry’m Cardinale. Wspomniał, że podczas negocjacji dotyczących Ardona Jashariego Cardinale zadzwonił do niego osobiście, aby zapytać o sytuację transferową.

„Powiedział mi: «Jeśli trzeba wydać trochę więcej, daj mi znać. Jestem do dyspozycji». Później sprawy nie układały się już tak samo. W czasie mojego pobytu nie miałem możliwości bezpośredniego kontaktu z nim, częściowo także dlatego, że nie chciałem pomijać osób stojących nade mną. Otwarta rozmowa pomogłaby wszystkim, bo postawienie problemów na stole pozwala szybciej znaleźć rozwiązania” – powiedział Tare. Dodał, że jest przekonany, iż dobro Milanu jest dla Cardinale najważniejsze.

Tare zwrócił uwagę na brak liderów w ówczesnej drużynie. Milan chciał sprowadzić Granita Xhakę, który był wówczas kapitanem Bayeru Leverkusen, aby wzmocnić zespół charakterem i doświadczeniem. Docenił też zaangażowanie Luki Modricia, Mike’a Maignana, Matteo Gabbię i Adriena Rabiota.

Największym rozczarowaniem był dla niego Christian Pulisic. „Oczekiwałem od niego większej odpowiedzialności i przywództwa. Ma ogromną klasę, ale wydarzyły się rzeczy, których wcześniej nie widziałem. Santiago Gimenez nie potrafił strzelić gola, a Pulisic przez sześć miesięcy nie zdobył bramki. Takie serie zdarzają się w futbolu, ale tak długi okres bez gola wpłynął na końcowy wynik” – ocenił.

Dlaczego Tare postawił na Allegriego?

Wybór Massimiliano Allegriego na trenera Milanu był podyktowany przede wszystkim jego doświadczeniem. Tare ujawnił, że jednym z warunków, które usłyszał po objęciu stanowiska, było zatrudnienie włoskiego szkoleniowca. Miał także kilka interesujących kandydatur z zagranicy.

„Allegri ma bogate CV, wiele osiągnął i zna futbol na najwyższym poziomie. Rozmawiałem z nim i wiem, jak bardzo żałuje tego, w jaki sposób wszystko się zakończyło. Milan zawsze będzie dla niego wyjątkowy, bo wcześniej zdobył z tym klubem mistrzostwo” – powiedział Tare.

Były dyrektor przypomniał też rozmowę z Alessandro Nestą, legendą Lazio, który opowiadał o skali i organizacji Milanu. „Dziś mogę w pełni potwierdzić jego słowa” – dodał.

Modrić, plany transferowe i niedoszłe wzmocnienia

Tare z entuzjazmem mówił o sprowadzeniu Luki Modricia. Jak przyznał, to sam Chorwat przekonał go, że warto go pozyskać. Przed spotkaniem odbyli wideorozmowę, ponieważ dyrektor nie był pewien, czy transfer jest realny.

„Po pięciu minutach wiedziałem, że to postać, której brakowało drużynie – zarówno pod względem piłkarskim, jak i charakteru. To niezwykle skromny człowiek, który nigdy nie odmawiał kibicom autografu ani zdjęcia. Jestem dumny, że sprowadziłem takiego mistrza. Nie opuścił ani jednego treningu, czasami musieliśmy wręcz namawiać go do odpoczynku. Jeśli będzie chciał, spokojnie może grać jeszcze przez dwa sezony” – stwierdził.

Według Tare’a za Rafaela Leão nie wpłynęły konkretne oferty. Były dyrektor podkreślił też znaczenie współpracy z Giorgio Furlanim, Zlatanem Ibrahimoviciem i Geoffreyem Moncadą. Jego zdaniem wspólna praca przyniosła ważne rezultaty, mimo że Milan w tamtym sezonie nie występował w Lidze Mistrzów.

Wśród celów transferowych znajdował się Manuel Akanji. Szwajcar miał odmówić nie z powodu samego Milanu, ale braku udziału klubu w Lidze Mistrzów. W końcówce okna transferowego mediolańczycy chcieli też pozyskać Joe Gomeza z Liverpoolu, lecz jego transfer zależał od odejścia Marca Guéhiego. Gdy ta transakcja upadła, Milan sprowadził młodego Davida Odogu.

Tare zdradził, że planował również pozyskać Isę Doumbię, a na jego liście byli także Mario Gila, Gonçalo Ramos i Víctor Valdepeñas. Wśród rozważanych nazwisk znalazł się Leon Goretzka, którego zaproponował Furlani. „Chciałem zbudować projekt łączący młode talenty z bardziej doświadczonymi piłkarzami, gotowymi do gry od razu. Czy z tymi zawodnikami zdobyłbym mistrzostwo? Nie wiem. Chciałem po prostu przedstawić swoją perspektywę” – wyjaśnił.

Tare o współpracy z Ibrahimoviciem

Były dyrektor pozytywnie ocenił relacje ze Zlatanem Ibrahimoviciem. Jak przyznał, obaj mają podobne charaktery, a bezpośredni sposób komunikacji Szweda mu odpowiadał. Podkreślił również, że przez cały rok wspólnej pracy łączył ich wzajemny szacunek.

„Zlatan jest mocno związany z Milanem i bardzo osobiście podchodzi do swojej nowej roli. Bycie piłkarzem i skutecznym dyrektorem to jednak dwie różne rzeczy. Jeśli naprawdę chce się temu poświęcić, uważam, że ma odpowiednie cechy. Sam zrozumiałem, że po zakończeniu kariery zawodniczej trzeba zacząć od zera i zdobyć ogromną wiedzę. Nie wiem jednak, czy jego pragnieniem jest właśnie ta droga, czy woli zająć się czymś innym” – zakończył Tare.